herb POLSKIE STOWARZYSZENIE KULTURALNO-OŚWIATOWE IM. JULIANA LUBLIŃSKIEGO

BIAŁA JASKÓŁECZKA


Przyleć z mego kraju, jaskółeczko miła,

Przybądź z mej Ojczyzny, drogiej Polski mej,

Tylko bardzo proszę abyś białą była,

Niosłą płomyk Polski i kolory Jej.

Abyś była taką, jak Jej Orzeł Biały,

Bez jedynej plamki w białych piórkach swych,

Bo Niebiosa Polskę bielą zmalowały,

Bo Ojczyzna moja cała w barwach tych.

Białe tam Niebiosa, biała ziemia cała,

Białe rzeki, góry, białe lasy tam,

Biały lud kochany, jego dusza biała,

Bo tam błogosławi Wszechmogący Sam.

Białe tam kościoły i ołtarze białę,

Białe przy nich księża – białe róże nieba,

Lecą modły w niebo w bieli swej wspaniałe

I przychodzi Chrystus w białej mannie Chleba.

Na swych białych skrzydłach, przynieś krople Polski,

Ten najdroższy dla mnie na tej ziemi skarb,

Dadzą kroplę bieli polskie miasta, wioski,

Bo są też utkane z tych cudownych farb.

O Jaskółko moja, gdybyś ty wiedziała,

Jak to niemożliwie poza Polską żyć,

To byś po sto razy do mnie przylatała,

By mnie Polską żywić, dać polskości pić.

Polska moja miła cała biała, czysta,

Niczym nie splamiła ona życie swe,

Najpiękniejsza, biała mowa ma ojczysta.

Przyleć, Jaskółeczko, ulecz serce me.

Czekam cię, ptaszyno, czekam, ukochana,

Bo już bez Ojczyzny nie potrafię żyć,

Cała ma istota polskości spragniona

Prosi nieustannie, by polskości pić…


07.04.2017


Pozostaw komentarz

Twój e-mail nie zostanie opublikowany.

2 × 4 =